اثر بخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر نشانه های کودکان مبتلا به لالی انتخابی
پریسا یاسمی نژاد
علوم تربیتی و روانشناسی
۱۳۹۸
۱۰۸ص.
سی دی
کارشناسی ارشد
روان شناسی بالینی کودک و نوجوان
۱۳۹۸/۰۳/۱۸
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی بازی درمان شناختی- رفتاری بر نشانه های کودکان مبتلا به لالی انتخابی صورت گرفت. طرح پژوهش حاضر طرحی شبه آزمایشی تک موردی از نوع طرحهای خط پایه چندگانه ناهمزمان بود. جامعه آماری شامل کلیه کودکانی بود که به همراه مادران خود در نیمه اول سال 1397 به یکی از مراکز مشاوره شهر کرمانشاه مراجعه نمودند. از میان جامعه آماری با توجه به اینکه نوع طرح خط پایه چندگانه ناهمزمان است تعداد سه کودک پس از اعمال ملاکهای ورود و خروج و مصاحبه بهصورت هدفمند – داوطلب انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه لالی انتخابی برگمن(2008)و پرسشنامه علایم مرضی کودکان CIS-4 فرم والدین بود. برای تجزیه وتحلیل دادهها از تحلیل دیداری (رسم نمودار) استفاده شد. نتایج نشان داد که بازی درمانی شناختی رفتاری بر کاهش نشانگان کودکان مبتلا به لالی انتخابی(ناتوانی مستمر در صحبت کردن در مدرسه، ناتوانی مستمر در صحبت کردن درخانه، برقراری رابطه اجتماعی خارج از خانه و مدرسه) و همچنین کاهش اضطراب اجتماعی آنها موثر است و این تغییرات با گذشت زمان نیز در مراحل پیگیری اول دوم و سوم پایدار بود. در کل یافته ها بیانگر تاثیرات بازی مبتنی بر درمان شناختی رفتاری بر کاهش نشانگان مبتلا به لالی انتخابی در کودکان است.
The purpose of this study was to determine the effectiveness of cognitive-behavioral play therapy on reducing the symptoms of children with selective mutism. The method of this study was a single-case trial with multiple base line designs. The statistical population included all children who were referred to one of the counseling centers of Kermanshah with their mothers in the second half of 2018. Among the statistical population, considering that the type of the base line design, three children were selected after voluntary application of entrance -existence criteria and interviews. The instruments used for this study were Bergman's Selective Mutism Questionnaire (2008) and the Parent's FORM OF (CIS-4). For analyzing data, visual analysis (chart drawing) was used. The results showed that cognitive-behavioral play therapy were used to reduce the syndrome of children with selective mutism (continuous inability to speak at school, constant inability to speak at home, establish social relationships out-of-home and school) and to reduce the social anxiety of children with mutism. There were significant changes in the treatment stages compared to the baseline, and these changes were consistent with the progression of the second and third follow-up stages over time. Overall, the findings indicate the effects of cognitive-behavioral therapy on the reducing of selective mutism syndrome in children.
Effectiveness of cognitive behavior play therapy on symptoms of children with selective mutism