ژوهش حاضر با هدف تاریخ فهرست نگاری نسخ خطی در افغانستان معاصر از سال ۷۴۷۱ تا سال ۰۲۰۲ و بررسی و ارزیابی فهرستهای منتشر شده از مجموعه های افغانستان انجام یافته است. روش شناسی پژوهش :این پژوهش از نوع کاربردی است و به روش کتابخانه ای و پیمایشی متون تاریخی از سال ۷۴۷۱ میلادی، ۶۲۳ نسخه خطی آرشیف /آرشیو ملی که دربردارنده بیشترین یادداشت ها در زمینه ثبت و ضبط و توصیف نسخه بوده اند، فهرست های دستنویس و چاپ شده تا سال ۰۲۰۲ را مورد مطالعه و بررسی قرار داده است. فهرستهای منتشر شده نیز، در سه گروه فهرستهای مجموعه های افغانستان، فهرستهایی که فهرست نگاران خارجی از مجموعه های افغانستان تهیه کردهاند و فهرستهایی که افغانها از مجموعه های خارج از کشور تهیه نمودهاند، بر اساس قواعد فهرستنویسی توصیفی نسخ خطی کتابخانه کنگره آمریکا) استاندارد DCRB ( مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش :یافته ها نشان داد ۷۶ درصد از فهرستهای افغانستان از نوع توصیفی و ۶۳ درصد از نوع نامگو می باشد. از نظر ساختار تنظیم فهرست نیز ۰۷ درصد از فهرستها بر اساس عنوان نسخه تنظیم شده است. فهرستهای توصیفی افغانستان که توسط فهرست نگاران داخلی تالیف شدهاند، به میزان ۱۶ درصد و فهرست هایی که توسط فهرست نگاران خارجی نگاشته شده اند به میزان ۹۵ درصد با استاندارد DCRB مطابق دارد.
تاریخ فهرستنگاری و بررسی و تحلیل شیوههای فهرست نگاری نسخ خطی در افغانستان