محوطه باستانی معروف به شهریری در شمال غربی روستای پیرازمیان در۳۱ کیلومتری شرق مشگین شهر در کنار رود قره سو قرار دارد .وسعت این منطقه تاریخی ۴۰۰ هکتار است و از سه قسمت دژ نظامی، معبد و قوشا تپه تشکیل می شود. قدمت قلعه و معبد به ۱۴۵۰ پیش از میلاد و قوشا تپه به ۷ هزاره پیش از میلاد می رسد .اولین بار در حدود ده سال پیش از انقلاب اسلامی چارلز برنی در این محوطه کاوش کرد و از سال ۱۳۸۳ تا۱۳۸۵ سه فصل حفاری به سرپرستی علیرضا هژبری نوبری در آن انجام شد .در اولین فصل حفاری که در آبان ۸۳ آغاز شد قبرهای عصر آهن بررسی شدند که پیش از آن توسط جویندگان عتیقه تخریب شده بودند و تنها ساختمان بندی قبرها معلوم بود .در این دوره سفالها یی مربوط به دوره کالکو لتیک کشف شد و قدمت منطقه را به ۳۵۰۰ سال از از عصر آهن به عقب برد .این سفالها شبیه سفالهای مناطق باستانی دالما و حاجی فیروز هستند .به این ترتیب برای اولین بار قدمت سکونت بشر در استان اردبیل به دوره مس- سنگ رسید .برخی از سفالها منقوش و برخی با طرح سبدی بودند .تعدادی سفال دو لایه نیز در حفاری کشف شد که احتمال می رود لایه دوم سفال برای ترمیم قسمتهای شکسته سفال به کار رفته است .در منطقه شهریری تعداد زیادی سنگ شیشه برنده کشف شد که می تواند گواهی بر ارتباط این منطقه با قفقاز و آناتولی باشد زیرا سابقه استخراج این نوع سنگ در این مناطق شناخته شده است .از ابسیدین برای برش سنگهای سخت در دوره کالکولتیک استفاده می شده است . بنابر شواهد و اشیا مکشوفه در این حوزه، هنرمندان و صنعتگران شهریری به تجربیات و اطلاعات صنعتی و هنری موجود در دنیای باستان کاملا آگاهی و آشنایی داشته و با استعداد و خلاقیت ذاتی خود مکتب هنری ارزندهای را در این منطقه بوجود آورده اندن. چنین به نظر می رسد که هنر فلزکاری و سفالکری در مارلیک و شهریری جنبه های هنری یکسان داشتهاند