واکاوی علل و زمینه های ترخیص با رضایت شخصی بیماران روانپزشکی بستری در بیمارستان روزبه
[پایان نامه]
فاطمه علیدوست
دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشکده پزشکی
۱۴۰۰
۵۸ص.
سی دی
دکتری تخصصی
روانپزشکی
انصراف از درمان به صورت بستری یا ترخیص با رضایت شخصی به تمایل بیمار و/یا خانواده وی برای ترخیص بیمار قبل از آنکه پزشک دستور ترخیص را صادر کند گفته میشود. این اتفاق در بعضی موارد ممکن است نشانه نارضایتی بیماران از یکی از عوامل درمانی بوده و می¬تواند همراه با بروز عوارض یا بستری مجدد زودرس همراه باشد. این مطالعه با بررسی علل ترخیص با رضایت شخصی در بیماران بستری شده در بیمارستان روانپزشکی روزبه انجام شد. بررسی عمیق این مساله میتواند تصویر دقیقتری از علل آن را مشخص کرده و به پیشنهاداتی جهت ارتقای کیفیت خدمات بستری و رفع کمبودها و مشکلات درمانی منتهی شود.روش اجرا:پژوهش حاضر یک مطالعهی کیفی است. 24 مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته با خانواده¬ها و 8 مصاحبه با بیمارانی که انصراف از درمان بستری میدهند انجام شد. در این مصاحبه پژوهشگر تلاش کرد تا افکار، احساسات درونی و پویایی های پنهان انصراف از درمان را کنکاش کند. مصاحبه¬های انجام شده پس از اینکه به نگارش در آمدند مورد تحلیل محتوای موضوعی (Thematic Content Analysis) قرار گرفتند. مصاحبه¬ها همگی توسط یک نفر انجام شد و تحلیل محتوا با حضور دو نفر از محققین به طور مشترک با استفاده از نرم افزار MAX-QD10 صورت گرفت.نتایج:در این پژوهش 30 عامل مورد بررسی قرار گرفت که از این عوامل 7 مورد ( رضایت شخصی همدلانه، ایثار بخاطر سایر بیماران ، بهبودی از نظر خانواده،گروه طبابت پرستاری، محیط، اتمسفر، آسیب) به بیمارستان اختصاص دارد و 17 مورد به خود بیمار بر می¬گردد و 6 مورد مربوط به هر دو عامل می¬باشد بیشترین تکرار مربوط به اصرار و خواسته خود بیمار بوده است هرچند شدت و روش اصرار آن در بین بیماران و حتی همراهان بیماران متفاوت بوده است .ما در این مطالعه همچنین به دنبال این بودیم که کدام یک از این عوامل تاثیرگذار را میتوان با توجه به آگاهی بخشی به بیماران و خانواده¬های آنها و بهبود فرایندهای روند درمان در محیط بیمارستان تغییر داد که چهار مورد (پزشک بیرون از بیمارستان، کار اداری واجب ، استیگما و ترس از دست دادن کار) از نگاه محقق غیر قابل تغییر و بقیه موارد قابل تغییر می¬باشند .نتیجه گیری:محقق در این پژوهش با توجه به یافته¬ها به این نتیجه رسیده است که اگر موارد قابل تغییر در یافته¬ها مورد توجه مسئولان و عوامل درمانی قرار گیرد میتوان به طور چشم گیری شاهدکاهش میزان انصراف از درمان باشیم.