شناسایی مایکوباکتریوم هاي غیرسلی با روش Line Probe Assay و مقایسه نتایج آن با روش های فنوتیپی و PCR Sequencing و تعیین حساسیت آنتی بیوتیکی ایزوله ها
[پایان نامه]
مرتضی کرمی زرندی
دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشکده پزشکی
۱۳۹۸
۱۰۲ص.
جدول،نمودار
سی دی
دکتری تخصصی(PHD)
باکتری شناسی پزشکی
۱۹/۷
مقدمه: مایکوباکتریوم های غیر سلی بیماریزای بالقوه و در حال گسترش هستند. این باکتری ها موجب عفونت های ریوی و غیر ریوی شبه سل در انسان می شوند. این گروه از باکتری ها شامل بیش از 200 گونه مختلف مایکوباکتریوم می شوند. از این رو تشخیص صحیح عفونت های این گروه از باکتری ها برای اجتناب از شکست های درمانی الزامی است. در حالی که عفونت های تنفسی شایعترین عفونت ایجاد شده با مایکوباکتریوم های غیرسلی می باشند، این باکتری ها سبب عفونت های خارج ریوی در مغز استخوان، خون، چشم و سایر اندام ها می شوند. روش ها: با استفاده از روش های فنوتایپی و همچنین روش Line Probe Assay، گونه های مختلف مایکوباکتریوم های غیر سلی از نمونه های مختلف بیماران جداسازی و شناسایی شدند و توالی ژن های 16s rDNA و rpoB برای گونه های شناسایی شده بدست آمد. حداقل غلظت مهاری برای آنتی بیوتیک های انتخاب شده با روش میکروبراث دایلوشن بدست آمد. نتایج: در کل 42 گونه مایکوباکتریوم غیرسلی شناسایی شدند. نرخ شیوع مایکوباکتریوم های غیر سلی در میان تعداد کل نمونه های مایکوباکتریوم جدا شده از بیماران 12 درصد بود. شایع ترین گونه های تند رشد مایکوباکتریوم شامل مایکوباکتریوم فورچیتوم (30.9%)، مایکوباکتریوم آبسسوس (7.1%) و مایکوباکتریوم چلونه (2.3%) بودند. در حالیکه در میان گونه های کند رشد، مایکوباکتریوم سیمیه (40.4%)، مایکوباکتریوم کانزاسی (%16.6%) و مایکوباکتریوم آویوم کمپلکس (2.3%) بیشترین فراوانی را داشتند. آمیکاسین، کلاریترومایسین و سیپروفلوکساسین موثرترین آنتی بیوتیک ها علیه گونه های جدا شده بودند.نتیجه گیری: گونه های مایکوباکتریوم های غیر سلی با فراوانی قابل توجهی از بیماران ایرانی جداسازی می شوند و اکثر این گونه ها به بسیاری از آنتی بیوتیک ها مقاوم هستند. شناسایی صحیح این گونه ها و تعیین الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی می تواند در امر تشخیص و درمان بیماران ایرانی بسیار کمک کننده باشد.