بررسی نقش و مكانيسم مولکولی اثر اتوفاژی بر التهاب سلول های تک هسته ای خون محیطی (PBMC) بيماران مبتلا به ديابت نوع ۲
[پایان نامه]
سمیرا علیزاده
دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشکده پزشکی
۱۳۹۷
۱۳۵ص.
جدول،نمودار
سی دی
دکتری تخصصی(PHD)
بیوشیمی بالینی
مقدمه و هدف: مطالعات نشان داده اند که اتوفاژی التهاب را در سلول های ایمنی تعدیل می کند. این مطالعه به منظور بررسی ارتباط بین اتوفاژی و التهاب در سلول های تک هسته ای خون محیطی (PBMCs) افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ و افراد سالم طراحی شده است.روش کار: میزان مارکر های اتوفاژی توسط Real-time PCR و وسترن بلات، و بیان ژن سیتوکین-های التهابی توسط Real-time PCR سنجش شد.یافته ها: در PBMCهای بیماران دیابتی نوع 2 کاهش رونویسی ژن های BECN1 (011/0=p) و LAMP2 (035/0=p)، و عدم تغییر بیان MAP1LC3B و ATG5 مشاهده شد. کاهش میزان LC3B-II (± NH4Cl) (027/0=p و 031/0=p، به ترتیب)، و افزایش p62 (000/0=p) نیز در PBMC این بیماران دیده شد. میزان p-mTOR (026/0=p) در PBMCهای افراد دیابتی بالاتر بود، و با میزان انسولین سرم (002/0=p، 724/0=r) و میزان پروتئین p62 (018/0=p، 582/0=r) رابطه مثبت، و با بیان ژن BECN1 (007/0=p، 645/0-=r) در PBMCها رابطه منفی داشت. افزایش بیان ژن¬های IL-1β (005/0=p) و TNF-α (001/0=p)، همراه با کاهش بیان IL-10 (000/0=p) در PBMC بیماران دیابتی نوع 2 نیز مشاهده شد. بیان ژن TNF-α با بیان ژن BECN1 (000/0=p، 813/0-=r) و LAMP2 (031/0=p، 540/0-=r) رابطه معکوس داشت. بیان ژن های TNF-α و IL-1β با میزان پروتئین LC3B-II (007/0=p، 643/0-=r و 007/0=p، 648/0-=r، به ترتیب) رابطه منفی، و با میزان پروتئین p62 (007/0=p، 640/0=r و 000/0=p، 917/0=r، به ترتیب) رابطه مثبت داشتند. بیان ژن IL-10 با بیان ژن های BECN1 (013/0=p، 605/0=r) و LAMP2 (045/0=0، 507/0=p) و میزان پروتئین LC3B-II (028/0=p، 549/0=r) رابطه مثبت، و با میزان پروتئین p62 (000/0=0، 811/0-=r) رابطه منفی داشت. علاوه بر این، میزان p-mTOR با بیان ژن های TNF-α (010/0=p، 625/0=r) و IL-1β (017/0=p، 568/0=r) در PBMCها رابطه مثبت داشت. نتیجه گیری: نتایج نشان دادند که کاهش اتوفاژی در PBMCهای بیماران دیابتی نوع 2 با افزایش التهاب و فعالیت پیام رسانی mTOR در این سلول ها مرتبط است.