؛ استاد راهنما: مرتضی چیت سازیان؛ استاد مشاور: محمد رسایی
: دانشگاه قرآن و حدیث (پردیس تهران)
، ۱۳۹۲
۱۲۰ ص.
کتابنامه: ص.۱۱۵ -۱۲۰؛ همچنین به صورت زیرنویس
کارشناسی ارشد
فقه و مبانی حقوق اسلامی
۱۳۹۲/۱۱/۲۷
۱۹
در طول تاريخ اقرار و شهادت در اثبات جرايم نقش اساسی و انكارناپذيری ايفا كرده است اما طی دو قرن اخير با پيشرفت علوم و فناوری، اقرار و شهادت و ديگر ادلهی سنتی بويژه در مواردی كه تحت شكنجه، تهديد، اكراه و اغوا اخذ شده به تدريج اعتبارش را از دست داده است. ادلهی اثبات در فرآيند دادرسی نقش اساسی دارند، چرا كه به وسيلهی آنها حقوقی كه در مرحلهی ثبوت وجود دارد در مرحلهی اثبات به منصهی ظهور میرسد. چرا كه در دعاوی كيفری برای اثبات وقوع جرم، تعيين رابطه سببيت بين جرم و متهم از دليل استفاده میشود چنانچه دليل متقن و محكمه پسندی وجود نداشته باشد، ادعای مطرح شده وجاهتی نداشته و قابل احترام قانونی نيست. همچنين همراه با گذشت زمان و بروز تحولات گوناگون در جوامع انسانی، تحولاتی كه در نحوهی ارتكاب جرم توسط مجرمين بهوجود آمده است امری انكار ناپذير است، از طرفی هم توسعهی علوم و فناوری در تمام زمينهها از جمله وسايل و ابزار كشف و اثبات جرايم پيشرفت چشمگيری داشته است. از اين رو هر چند روی آوردن به روشهای جديد و علمی امری عقلانی جلوه میكند، اما مهمّترين بحث تطبيق اين طرق جديد با اصول و مبانی فقه اسلامی میباشد كه در اين رساله از طريق ادله و قراين قرآنی، سنت، دليل عقلی، اعتبار قراين و اعتبار نظر خبره به اثبات اعتبار طرق علمی پرداختيم و در پايان هم به بررسی دو شبهه مشهور در زمينه استفاده از طرق علمی ـ تقابل طرق علمی و اصل جرم پوشی در اسلام و تقابل طرق علمی و اصل برائت ـ پرداختيم و عدم تقابل طرق علمی با اين اصول اسلامی را اثبات كرديم. کلید واژهها: جرم، كشف علمي، پزشكي قانوني، ادلهي اثبات دعوي، رأي قاضي.