: کاتب: محمدباقر بن محمدحسین (حسن) منجم حسینی اصفهانی
، تاریخ کتابت: قرن ۱۳ق.
۲پ - ۱۴ر
؛۱۴*۲۱/۵سم. ۴۹گ. سطرها مختلف.
1
2
الحمدلله رب العالمین... و بعد فهذه نبذه وجیزه و الفاظ غریزه فی الکلام علی التاریخ العبرانی المشهور بتاریخ الخلیفه و زعم احبار الیهود انه تاریخ آدم المستخرج من التورات ... .
... و راس السنه دائما تشری شفط صوم یوم اثنین یکون فیما بین عاشره الی خامس عشره و فی ثالث عشرینه صوم یوم الرجفه بطرقه و الله اعلم بالصواب.
نوع خط:
تزئینات متن:
تزئینات جلد:
نوع کاغذ:
نسخ.
عناوین به مشکی درشت یا با خطی قرمز بر فراز آن نشانی دارد، جدولها و اشکال هندسی به مشکی یا شنگرف قرمز، مجدول به قرمز.
تیماج مشکی بدون مقوا.
الوان.
1
2
در دو برگ آغازین نام برخی از رسالهها و یادداشتی نجومی به نقل از ابومعشر بلخی دیده میشود؛ در برگ پایانی یادداشتی فارسی در زاویه آمده است؛ رساله اول و دوم مجدول به قرمز هستند.
دارای حواشی مختصر از کاتب است.
ماخذ فهرست: جلد ۲۰، صفحه ۴۰.
رساله مختصری است در استخراج تاریخ یهود که از تورات استخراج شده با شناخت اوائل سال و ماه و اوقات روزه و اعیاد ایشان بنا بر اصول احبار یهود که به نام حساب قبیعوت نامیده میشود. شاید رساله حاضر بخشی از کتاب مختصر زیج الغبیگ وی باشد که در کشف الظنون، ۲/ ۹۶۶، معرفی شده است.