بررسی راههای رسیدن به سعادت عظمی از دیدگاه حکمت مشاء
نام نخستين پديدآور
/مهسا میرزابیگی
وضعیت نشر و پخش و غیره
نام ناشر، پخش کننده و غيره
: الهیات و علوم اسلامی
تاریخ نشرو بخش و غیره
، ۱۳۹۶
نام توليد کننده
، میرزائی
یادداشتهای مربوط به نشر، بخش و غیره
متن يادداشت
چاپی
یادداشتهای مربوط به پایان نامه ها
جزئيات پايان نامه و نوع درجه آن
کارشناسی ارشد
نظم درجات
الهیات و معارف اسلامی گرایش فلسفه وکلام اسلامی
زمان اعطا مدرک
۱۳۹۶/۱۱/۱۶
کسي که مدرک را اعطا کرده
تبریز
یادداشتهای مربوط به خلاصه یا چکیده
متن يادداشت
مسئله سعادت بعنوان یکی از مباحث اخلاق، از بنیادی ترین مباحث مورد توجه فیلسوفان مکاتب مختلف بخصوص حکمای مشاء از جمله :افلاطون، ارسطو، فارابی و ابن سینا میباشد .از نظر افلاطون وظیفه علم و معرفت این است که در بهترین مثل که خیراعلی است تأمل کند .زیرا تفکر در مثال خیر و دست یافتن به آن نقش مهمی را در کمال و سعادت آدمی دارد .مسأله سعادت و فضائل اخلاقی در نظام فکری ارسطو، بعنوان معلم اول و فارابی بعنوان معلم ثانی، از مهمترین مسائل اخلاق و سیاست است .به کارگیری کمال اول برای فضیلت و کمال ثانی برای سعادت و به دست آوردن سعادت از طریق فضیلت بر مبنای رعایت حدوسط، بهترین رابط لحاظ شده، در نگرش این دو فیلسوف اند .از نظر فارابی، تحقق سعادت فردی، منوط به سعادت اجتماع است و این مسئله بیانگر این است که فارابی در نظام اجتماعی هم آنرا را به کار برده است تفاوتهایی در نگرش این دو فیلسوف وجود دارد از جمله اینکه ارسطو سعادت را محدود به همین دنیا می داند اما فارابی به سعادت قصوی نیز معتقد است که همان قرب خداوند است .ابن سینا سعادت را غایت لذاته میداند و راههای متعددی از جمله تکمیل قوای نفس، نیت خالص، عبادت و...را برای رسیدن به سعادت پیشنهاد میکند .وی در پذیرش معاد جسمانی و دستیابی به سعادت در آخرت، از شرع اسلام تأثیر پذیرفته است .گرچه بو علی سینا درباره ملاک رسیدن به سعادت عظمی وجوه متعددی را بیان میکند، اما در نهایت این وجوه را قابل جمع میداند
متن يادداشت
The issue of prosperity, as one of the topics of ethics, is one of the most fundamental topics of interest to the philosophers of various schools especially forperipatetic philosophers, including Plato, Aristotle, Farabi, and Avicenna. for plato it is the duty for the science and know ledge to reflect on the best of the good. Because thinking in the greatest good and achieving it plays an important role in the perfection and wisdom of mankind. The issue of prosperity and moral virtues in the intellectual system of Aristotle, as the first teacher and al-Farabi as the second teacher, is one of the most important issues of ethics and politics. The use of the first perfection for virtue and the second perfection for prosperity and the achievement of bliss through virtue on the basis of observance of the mediocrity is the best correlation considered in the attitude of this two philosophers. For Farabi, the fulfillment of individual happiness depends on the happiness of the community, and this indicates that Farabi has used it in the social system too. There are differences in the attitudes of these two philosophers, such as that Aristotle considers happiness limited in this world, but Farabi also believes in the glory of God that it is the same as God. Ibn Sina regards happiness as the ultimate pleasure and offers several ways, such as the completion of the powers of the soul, pure intent, worship, and ... to achieve prosperity. His acceptance of physical resurrection and the achievement of happiness in the hereafter has been influenced by Islamic law. Although Ibn Ali Sina describes the criterion of achieving supreme bliss in many ways, he ultimately considers these funds to be compatible
نام شخص به منزله سر شناسه - (مسئولیت معنوی درجه اول )