/ شرح از: شمسالدین محمد بن مبارکشاه معروف به میرکبخاری ( - میان ۷۲۵-۷۹۰ق.).
لاهور.
لطفالله پسر اسماعیل قریشی سیالکوتی.
شعبان وقت زوال ۹۹۴ق.
۱۷*۲۷سم. ۱۹س.
1
2
رب انعمت فردا اما بعد حمدالله فاطر ذوات العقول النوریه و مظهر اسرار... محمد بن مبارکشاه النجاری... یقول قد التمس منی...
... و هی ای النفس قوه مجرده عن الماده الامر فی الا لهی و لیکن هذا آخر ما اردنا ایراده فی هذه الرساله و لواهب العقل احمد بلا نهایه وقع الفراغ... فی بلده لاهور شهر شعبان المبارک در وقت زوال سنه ۹۹۴ کاتیه لطف الله بن اسماعیل قریشی... سیالکوت.
نوع خط:
تزئینات متن:
تزئینات جلد:
نسخ.
عنوان و نشان به شنگرف.
تیماج سرخ یکلا دارای عطف مشکی.
1
نخستین صفحه نونویس است و یادداشت خریدار نسخه (محمدباقر حسینی) در اصفهان بر پشت نخستین برگ و نیز مهر بیضی شکل علی افضل بر آن نقش شده است.
3
در پایان رقم کاتب مهر بیضی شکل او به نقش «العبد العاصی اسماعیل» آمده است. بر پشت آخرین برگ، نسخه ابوالقاسم حسینی بخشی از تحصیل بهمنیار را یادداشت نموده و در پایان سطر آخر نوشته: کتبه ابوالقاسم الحسینی، زیر این یادداشت این بیت نوشته: در کتاب دوستان کردن طمع سردی بود/ ور بخوانی باز ندهی ناجوانمردی بود